ازکار افتادن کلیه

ممکن است کلیه کوچک باشد اما کارهای مهم و حیاتی که به حفظ سلامتی کلی شما کمک می‌کند انجام می‌دهد، از جمله فیلتر ضایعات و مایعات اضافی از خون شما. بیماری کلیوی جدی ممکن است منجر به نارسایی کامل کلیه شود و کلیه برای فعال ماندن نیاز به درمان دیالیز یا پیوند کلیه دارد. نارسایی کلیه، که بیماری مرحله آخر کلیه (ESRD) نیز نامیده می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که کلیه‌ها به درستی قادر به فیلتر کردن مواد زائد خون نباشند. عوامل زیادی در سلامت و عملکرد کلیه‌ها دخیل هستند که برخی از آنها عبارتند از: قرار گرفتن در معرض آلودگی‌های سمی محیط زیست یا داروهای خاص، برخی از بیماری‌های حاد و مزمن، کم آبی شدید، و آسیب کلیوی. زمانی که کلیه‌ها نتوانند به طور منظم کار کنند، بدن پر از مواد سمی خواهد شد. در این حالت با افزایش سموم بدن نارسایی کلیه کم کم اتفاق می‌افتد. اگر نارسایی کلیه درمان نشود حتی می‌تواند منجر به مرگ شود.

علل نارسایی کلیوی چیست؟


افرادی که به یک یا چند مورد از بیماری‌های زیر مبتلا باشند بیشتر در معرض ابتلا به نارسایی کلیه قرار دارند:

قطع گردش جریان خون به سمت کلیه‌ها

قطع ناگهانی گردش جریان خون به سمت کلیه‌ها می‌تواند باعث ابتلا به نارسایی کلیه شود. برخی از بیماری‌ها که باعث قطع گردش جریان خون به سمت کلیه‌ها می‌شوند عبارتند از: حمله قلبی، بیماری قلبی، زخم شدن کبد یا نارسایی کبد، کم آبی بدن، سوختگی شدید، واکنش‌های آلرژیک، عفونت شدید مانند سپسیس، فشار خون بالا و داروهای فشار خون و ضد التهاب نیز می‌توانند جریان خون به کلیه را محدود کنند.

مشکلات حذف ادرار

هنگامی که بدن شما نمی‌تواند ادرار را حذف کند، سموم در کلیه‌ها جمع می‌شوند. برخی از سرطان‌ها می‌توانند مجراهای ادرار را مسدود کنند، که عبارتند از: سرطان پروستات (شایع‌ترین نوع در مردان)، سرطان روده بزرگ، سرطان گردن رحم و مثانه. شرایط دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند در خروج ادرار دخالت کرده یا مانع از آن شوند و احتمالا به نارسایی کلیه منجر شوند. این شرایط عبارتند از: سنگ کلیه، بزرگ شدن پروستات، لخته‌های خون در داخل دستگاه ادراری، و آسیب به اعصابی که مثانه شما را کنترل می‌کنند.

دلایل دیگر

برخی از بیماری‌ها و عارضه‌ها ممکن است به نارسایی کلیه منجر شوند، از جمله:

  • لخته شدن خون در کلیه‌ها یا اطراف آنها
  • عفونت
  • تجمع سموم ناشی از فلزات سنگین
  • واسکولیت، التهاب عروق خونی
  • لوپوس که یک بیماری خودایمنی است و باعث ایجاد التهاب در ارگان‌های مختلف بدن می‌شود.
  • گلومرونفریت که التهاب عروق خونی کوچک کلیه‌ها است.
  • سندرم همولیتیک اورمیک که شامل تجزیه گلبول‌های قرمز به دلیل بروز عفونت‌های باکتریایی می‌شود و عموماً در روده‌ها مشاهده می‌شود.
  • میلوم متعدد که سرطان سلول‌های پلاسما در مغز استخوان است.
  • اسکلرودرمی که یک بیماری خود ایمنی است و بر پوست تأثیر می‌گذارد.
  • پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک که اختلالی است که در آن لخته‌های خون در عروق خونی کوچک شکل می‌گیرد.
  • داروهای شیمی‌درمانی که داروهایی هستند که برای درمان سرطان و بیماری‌های خود ایمنی مصرف می‌شوند.
  • رنگ‌هایی که در برخی از آزمایش‌های تصویربرداری استفاده می‌شوند.
  • برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها
  • دیابت کنترل نشده

عوامل و نشانه‌های ازکارافتادگی کلیه‌ها چه هستند؟


علائم مختلفی می‎توانند در طی نارسایی کلیه رخ دهند. معمولا فرد مبتلا به نارسایی کلیوی علائم متعددی از این بیماری را دارد، گرچه گاهی اوقات هیچ کدام از این عوامل وجود ندارند. علائم احتمالی عبارتند از:

  • کاهش مقدار ادرار
  • تورم مچ و ساق پا، احتباس مایعات ناشی از کاهش توانایی کلیه های برای از بین بردن ضایعات بدن.
  • تنگی نفس غیر قابل توضیح
  • خواب آلودگی بیش از حد و یا خستگی
  • تهوع مداوم
  • گیجی
  • درد یا فشار در قفسه سینه
  • تشنج
  • کما

روش‌های تشخیص از کارافتادن کلیه‌ها


روش‌های تشخیص از کارافتادن کلیه‌ها

آزمایش‌های مختلفی برای تشخیص نارسایی‌های کلیوی وجود دارند که عبارتند از:

آزمایش ادرار

پزشک ممکن است نمونه ادرار را برای تشخیص هر گونه اختلالی شامل وجود غیرطبیعی پروتئین یا قند که در ادرار ممکن است وجود داشته باشند مورد آزمایش قرار دهد. پزشک همچنین ممکن است معاینات رسوب ادراری را انجام دهد که در آن میزان گلبول‌های سفید و قرمز خون، سطح بالای باکتری‌ها و تعداد کست‌های سلولی مورد ارزیابی قرار می‌گیرند.

آزمایش حجم ادرار

اندازه‌گیری خروجی ادرار یکی از ساده‌ترین آزمایش‌هایی است که به تشخیص نارسایی کلیوی کمک می‌کند. برای مثال، خروجی کم ادرار ممکن است به دلیل عارضه‌های کلیوی مانند انسداد ادرار که به دلیل ابتلا به بیماری‌ها و آسیب‌دیدگی‌های مختلفی ایجاد می‌شود به وجود آید.

آزمایش خون

پزشک ممکن است آزمایش خون را برای اندازه‌گیری مواد درون ادرار که به وسیله کلیه‌ها فیلتر می‌شوند مانند نیتروژن اوره و کراتین انجام دهد. افزایش ناگهانی سطح این مواد نشان‌دهنده نارسایی کلیوی حاد است.

تصویربرداری

آزمایش‌هایی مانند سونوگرافی، ام آر آی و سی تی اسکن تصویرهایی را از کلیه‌ها و مجاری ادرار ارائه می‌دهند. با وجود این عکس‌ها، پزشک قادر خواهد بود که انسداد یا اختلالات کلیوی را تشخیص دهد.

نمونه برداری از بافت کلیه

نمونه بافت برای تشخیص انباشت مواد، زخم شدن کلیه‌ها یا عفونت‌های احتمالی مورد آزمایش قرار می‌گیرد. پزشک از بیوپسی کلیه برای جمع‌آوری نمونه بافت استفاده می‌کند. بیوپسی یک عمل ساده است که معمولاً در حالت هوشیاری انجام می‌شود. برای کم کردن هر گونه ناراحتی احتمالی بیحسی موضعی اعمال می‌شود. نمونه‌ها به وسیله سوزن بیوپسی که از طریق پوست وارد کلیه‌ها می‌شود جمع‌آوری می‌شوند. تجهیزات اشعه ایکس یا سونوگرافی برای کمک به پزشک در هدایت سوزن‌ها به سمت کلیه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

روش‌های درمانی برای ازکارافتادگی کلیه‌ها چیست؟ 


روش‌های درمانی برای ازکارافتادکی کلیه‌ها

اگر مبتلا به نارسایی کلیه هستید، برای زنده ماندن نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه دارید. هیچ علاجی برای (بیماری مرحله آخر کلیه) ESRD وجود ندارد، اما بسیاری از افراد در طول دیالیز یا پس از پیوند کلیه سال‌های سال زندگی می‌کنند. گزینه‌های بسیاری برای درمان نارسایی کلیه وجود دارد، از جمله پیوند کلیه و انواع مختلف دیالیز. پزشک می‌تواند به شما در تصمیم‌گیری و بررسی بهترین و مناسب‌ترین گزینه درمان کمک کند. مهم است بدانید که دیالیز نمی‌تواند کارهایی که کلیه‌های سالم انجام می‌دهند، انجام دهد. بنابراین، حتی زمانی که دیالیز می‌کنید، ممکن است برخی از عوارض نارسایی کلیه را تجربه کنید.

مدیریت پزشکی

شما ممکن است نخواهید دیالیز یا پیوند کلیه را انجام دهید. مدیریت پزشکی راهی برای درمان علائم نارسایی کلیه است که به شما کمک می‌کند تا زمانی که بدن شما دیگر نمی‌تواند کار کند، راحت زندگی کنید. مهم است بدانید که مدیریت پزشکی، درمان نارسایی کلیه نیست و شما را زنده نگه نمی‌دارد.

همودیالیز

یک درمان برای نارسایی کلیه همودیالیز یا “همو” نامیده می‌شود. این نوع درمان از دستگاه برای تمیز کردن خون شما استفاده می‌کند و می‌توان آن را در مرکز دیالیز یا در خانه انجام داد.

دیالیز صفاتی

دیالیز صفاقی درمانی است که از پوشش شکمی (ناحیه شکم)، به نام صفاق و یک محلول تمیز کننده به نام دیالیزیت برای تمیز کردن خون استفاده می‌کند. اگر یک مکان مناسب دارید، دیالیز صفاقی ممکن است در خانه یا حتی در محل کار انجام شود.

پیوند کلیه

پیوند کلیه جراحی است که کلیه سالم را از بدن فرد دیگر در بدن شما قرار می‌دهد. پیوند کلیه ممکن است متعلق به یک اهدا کننده زنده (معمولا کسی که می‌شناسید) یا از یک اهدا کننده مرده باشد. کلیه سالم می‌تواند همان کاری را انجام دهد که کلیه‌های شما هنگام سالم بودن انجام می‌دادند.

عوارض ناشی از از کارافتادن کلیه‌ها چیست؟ 


دیالیز به جایگزین کردن برخی از کارهایی که کلیه‌هایتان انجام می‌دادند کمک می‌کند، اما مانند کاری که کلیه‌ها می‌کردند نیست. این به این معنی است که شما باید کارهای بیشتری برای سالم ماندن انجام دهید. همچنین به این معنی است که شما ممکن است در معرض عوارض نارسایی کلیه باشید. برخی از شایع‌ترین عوارض نارسایی کلیه عبارتند از: کم خونی، بیماری استخوانی، بیماری قلبی، پتاسیم بالا و تجمع مایع. برای جلوگیری و درمان این عوارض با تیم مراقبت بهداشتی خود همکاری کنید.

کم خونی

کلیه‌ها به بدن برای ساخت گلبول قرمز کمک می‌کنند. زمانی که کلیه‌های شما به درستی کار نکنند، بدن شما ممکن است به اندازه کافی گلبول‌های قرمز خون نداشته باشد. این عارضه آنمی یا کم خونی نامیده می‌شود. اکثر بیمارانی که دیالیز می‌کنند دچار کم خونی هستند. آنمی در بیماران دیالیزی به علت داشتن اریتروپوئیتین کمتر (EPO) از حد طبیعی است. تمام سلولهای بدن شما برای مدت زمان معینی زندگی می‌کنند و سپس می‌میرند. بدن شما همیشه برای ایجاد سلول‌های جدید به منظور جایگزینی سلول‌هایی که مرده‌اند، کار می‌کند. گلبول‌های قرمز در حدود ۱۱۵ روز زندگی می‌کنند. کلیه به بدن برای ساختن سلول‌های قرمز خون کمک می‌کند. کلیه‌های سالم یک هورمون به نام اریتروپوئیتین تولید می‌کنند. اریتروپوئیتین به بدن علامت می‌دهد که سلول‌های قرمز بیشتری تولید کند. اگر کلیه‌هایتان آنگونه که باید کار نمی‌کنند یا دیگر اصلا کار نمی‌کنند، نمی‌توانند به اندازه‌ی کافی اریتروپوئیتین تولید کنند. بدون اریتروپوئیتین کافی بدن شما به اندازه کافی گلبول‌های قرمز تولید نمی‌کند. این به این معنی است که گلبول‌های قرمز کمتری برای حمل اکسیژن در سرتاسر بدن شما در دسترس هستند.

بیماری استخوان و فسفر بالا

شما نیاز به کلسیم و ویتامین D دارید تا استخوان‌های سالم داشته باشید. کلیه‌های سالم به حفظ سلامت استخوان‌ها کمک می‌کنند، در صورتی که بیماری مزمن کلیوی دارید، کلیه شما ممکن است قادر به انجام این کار مهم نباشد.

بیماری قلبی

قلب و کلیه‌ها با یکدیگر همکاری نزدیکی دارند. وقتی یکی از کلیه‌ها دچار مشکل باشد، در کلیه‌ی دیگر نیز همه چیز دچار مشکل می‌شوند. بیماری قلبی می‌تواند منجر به بیماری مزمن کلیوی شود، و بیماری مزمن کلیوی نیز می‌تواند منجر به بیماری قلبی شود.

  • هنگامی که بیماری قلبی دارید، قلب شما ممکن است خون را به شیوه‌ی صحیح پمپ نکند. قلب شما ممکن پر از خون شود. این باعث ایجاد فشار در ورید اصلی متصل به کلیه‌ها می‌شود که ممکن است منجر به انسداد و کاهش جریان خون غنی از اکسیژن به کلیه‌ها شود، که می‌تواند به بیماری کلیوی منجر شود.
  • هنگامی که کلیه‌ها به خوبی کار نمی‌کنند، سیستم هورمون شما، که فشار خون را تنظیم می‌کند، باید بیشتر کار کند تا جریان خون را به کلیه‌ها افزایش دهد. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، قلب شما باید سخت‌تر خون را پمپ کند، که این امر می‌تواند منجر به بیماری‌ قلبی شود.

پتاسیم بالا

کلیه‌های سالم، پتاسیم اضافه (مواد معدنی موجود در بسیاری از غذاها) را از خون فیلتر می‌کنند. اگر بیماری مزمن کلیوی دارید، باید مصرف پتاسیم را محدود کنید زیرا کلیه شما ممکن است قادر به فیلتر کردن آن نباشد.

تجمع مایع

کلیه‌های سالم مایع اضافی را از خون بیرون می‌کشند. هنگامی که کلیه‌ها آنگونه که باید کار نمی‌کنند، نمی‌توانند به اندازه کافی مایع را از خون بیرون بکشند، که می‌تواند باعث ایجاد مایع اضافی در خون شود. داشتن مایع بیش از حد در بدن می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی در قلب و ریه‌ها شود. همچنین می‌تواند باعث فشار خون بالا شود، که دومین علت شایع نارسایی کلیه است. کنترل مصرف مایع می‌تواند به جلوگیری از این مشکلات کمک کند و خطر ابتلا به آسیب کلیوی بیشتر را کاهش دهد.اگر بدن شما مایع بیش از حد را در خود نگه می‌دارد، ممکن است متوجه ضربان قلب سریع‌تر و تورم شوید که در پاها و مچ پای شما شروع می‌شود. محدود کردن میزان مصرف مایعات می‌تواند به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید.

چند توصیه نهایی برای کاهش ریسک از کارافتادگی کلیه‌ها 

یک سری اقداماتی وجود دارند که می‌توانید برای کاهش خطر نارسایی کلیه انجام دهید. هنگام مصرف داروهای بدون نسخه، دستورالعمل‌های زیر را دنبال کنید. مصرف دوزهای بسیار بالا (حتی از داروهای رایج مانند آسپیرین) می‌تواند سطوح بالای سم را در یک زمان کوتاه ایجاد کند. سموم در کلیه‌ها جمع می‌شوند. تا آنجا که ممکن است، باید تماس خود را با مواد شیمیایی مانند پاک کننده‌های خانگی، تنباکو، آفت کش‌ها و سایر محصولات سمی محدود کنید. بسیاری از عارضه‌های کلیوی یا دستگاه ادراری هنگامی که به درستی کنترل نشوند، به نارسایی کلیه منجر می‌شوند. توصیه‌های پزشک را دنبال کنید، همیشه داروهای تجویزی را آنگونه که دستور داده شده مصرف کنید، و یک شیوه‌ی زندگی سالم را دنبال کنید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

Post Author: پایگاه اورولوژی (جراحی کلیه،مجاری ادراری و تناسلی)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like

سیستوسکوپی پروستات: بررسی مجرای ادراری برای درمان مشکلات پروستات

سیستوسکوپی به روشی گفته می‌شود که به پزشک اجازه می‌دهد

ورم والتهاب پروستات(پروستاتیت): درمان عفونت پروستاتیت حاد و مزمن

    عفونت پروستات (پروستاتیت) هنگامی رخ می‌دهد که پروستات

افزایش طول آلت تناسلی مردان : راه افزایش رضایت در زندگی زناشویی

سیستم تولید مثل مردان شامل آلت تناسلی، بیضه‌ها، کیسه منی