عفونت پروستات (پروستاتیت) هنگامی رخ می‌دهد که پروستات و نواحی اطراف آن ملتهب شوند. پروستات به اندازه یک گردو است و بین مثانه و انتهای آلت تناسلی قرار دارد. لوله ای که ادرار را از مثانه به آلت تناسلی (مجرای ادرار) منتقل می‌کند، از میان پروستات عبور می‌کند. همچنین مجرای ادرار مایع منی را از غدد جنسی به آلت تناسلی می‌رساند. چند نوع عفونت ممکن است روی پروستات تاثیر بگذارد. برخی از مردانی که مبتلا به پروستاتیت هستند هیچ گونه علائمی ندارند، در حالی که بعضی دیگر ممکن است دردهای شدیدی داشته باشند.

درصورت مشاهده علائم زیر برای بررسی عفونت احتمالی پروستات به پزشک مراجعه کنید:

• درد  یا سوزش هنگام ادرار

• مشکل عبور ادرار

• درد یا مشکل هنگام شروع ادرار

• درد در ناحیه تناسلی

• انزال دردناک

لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

انواع پروستاتیت


پروستات

چهار نوع پروستاتیت وجود دارد:

  • پروستاتیت باکتریال حاد: این نوع خیلی شایع نیست و مدت زمان کوتاهی طول می‌کشد. اگر درمان نشود، ممکن است زندگی فرد را به خطر بیاندازد. تشخیص این نوع پروستات خیلی ساده است.
  • پروستاتیت باکتریال مزمن: نشانه‌ها شدت کمتری دارند و در طی چندین سال ایجاد می‌شوند. احتمال آن می‌رود که مردان جوان و میانسال بیشتر مبتلا به این نوع پروستات شوند. همچنین باعث عود مجدد عفونت مجاری ادراری(UTIs) می‌شود.
  • پروستاتیت مزمن یا سندرم درد مزمن لگن: این بیماری موجب درد و ناراحتی در ناحیه کشاله ران و لگن می‌شود و ممکن است در در هر سنی برای مردان پیش بیاید.
  • پروستاتیت التهابی بدون نشانه: پروستات ملتهب می‌شود، اما هیچ گونه علائمی وجود ندارد. معمولا پزشک هنگام تشخیص مشکل دیگری متوجه این مسئله می‌شود.

 دلایل پروستاتیت عفونی


عوامل عفونی پروستات برای هر دو پروستاتیت عفونی حاد و مزمن به شرح زیر است:

  • (E coli) اغلب علت عفونت پروستات باکتری اشرشیا کولی است که تقریبا ۸۰٪ از پاتوژن‌های باکتریایی گرم منفی هستند (به عنوان مثال اشرشیا کولی، انتروباکتر ، سراشیا ، سودوموناس ، انتروکوک و پروتئوس).
  • بیماری‌های مقاربتی نیز ممکن است باعث ایجاد عفونت پروستات شوند. به خصوص برای مردان زیر ۳۵ سال که رابطه جنسی فعال دارند,پیش می‌آید؛ ارگانیسم‌های عفونی شناخته شده عبارتند از کلامیدیا، نایسریا، تریکوموناس و اوره پلاسما.
  • ارگانیسم‌های استافیلوکوک و استرپتوکوک به ندرت موجب عفونت پروستات می‌شوند، و اغلب ارگانیسم‌های مختلف مانند قارچ‌ها، ویروس‌های تناسلی و انگل‌ها موجب بروز این بیماری می‌شوند.

 عوامل خطر عفونت پروستات


برخی اوقات نمی‌توان مانع بعضی از عوامل خطر ساز شد. این موارد احتمال ایجاد عفونت حاد و مزمن پروستات را افزایش می‌دهند که عبارتند از:

  • مرد جوان یا میانسال باشد
  • تجربه ترومای(آسیب) لگن،
  • عفونت قبلی پروستات،
  • استرس و ژنتیک

سایر عوامل خطر ابتلا به پروستاتیت عبارتند از:

  • استفاده اخیر از کاتتر ادراری یا یک روش اورولوژی دیگر
  • غده پروستات بزرگ شده
  • اختلال در ساختار یا عملکرد سیستم ادراری
  • کم آبی (مایع کافی نیست)
  • آسيب یا ترومای لگنی که در اثر فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری و سوارکاری ایجاد می‌شود

(منبع: https://doctorsharifi.com/)

علائم التهاب عفونی پروستات


پروستات

عفونت پروستات را می‌توان به صورت حاد یا مزمن طبقه بندی کرد. در قسمت زیر علائم آنها شرح داده شده است.

پروستاتیت باکتریال حاد

به دلیل این که عفونت حاد پروستات اغلب با عفونت در بخش‌های دیگر دستگاه ادراری همراه است، علائم شامل موارد زیر می‌شود:

  • افزایش تکرر ادرار
  • فوریت برای دفع ادرار
  • درد با ادرار کردن
  • دشواری در جریان طبیعی ادرار
  • درد در ناحیه تناسلی
  • انزال همراه با درد
  • علائم عمومی که ممکن است رخ دهد و باید بلافاصله توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد عبارتند از:
  •  تب و لرز زیاد
  • ناخوشی و خستگی عمومی

پروستاتیت باکتریال مزمن

پروستاتیت باکتریال مزمن توسط NIH بازگشت مجدد عفونت پروستات تعریف شده است. این بیماری علت شایع عود عفونتهای مجاری ادراری(UTIs) در مردان است. معمولا، باكتریهاي موجود در مايع پروستات يا ادرار باعث ايجاد نوعی عفونت همسان مي‌شوند كه ادامه پیدا می‌کند یا مجددا عود می‌کند.

علائم پروستاتیت باکتریال مزمن ممکن است شبیه به پروستاتیت باکتریال حاد باشند، اما معمولا شدت کمتری دارند. که شامل موارد زیر می‌شوند:

  • افزایش تکرر ادرار همراه با درد و مشکل هنگام ادرار
  • درد در قسمت پایین کمر، بیضه، اپیدیدیم یا آلت تناسلی
  • اختلال عملکرد جنسی
  • تب خفیف، درد مفصلی، و درد عضلانی
  • معاینه ممکن است تخلیه مجرای ادراری و درد بیضه‌ها، و یا اپیدیدیم را نشان دهد.

استرس و افسردگی در مردانی که مبتلا به پروستاتیت عفونی مزمن هستند خیلی شایع است.

چه موقع باید برای عفونت پروستات به پزشک مراجعه کنیم


پروستات

این علائم زمانی شدیدتر می‌شود که با تب و لرز بالا همراه شود:

  • درد یا سوزش ادرار
  • مشکل دفع ادرار
  • دشواری یا درد هنگام شروع ادرار
  • درد در ناحیه تناسلی
  • انزال همراه با درد

 

 معمولا پزشکان پس از تشخیص عفونت پروستات آن را به صورت سرپایی درمان می‌کنند. اگر فرد تب و لرز بالا داشته باشد یا مشکل دیگری هنگام ادرار داشته باشد، باید فورا به پزشک یا بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کند، زیرا این عفونت ممکن است به سایر نقاط بدن گسترش پیدا کند.

تشخیص عفونت پروستات


پروستات

تشخیص هر دو عفونت حاد و مزمن پروستات با علائمی که در قسمت در بالا شرح داده شد، معاینه فیزیکی، از جمله آزمایش دیجیتال پروستات آغاز می‌شود و اغلب با کشت و تشخیص ارگانیسم عفونی تایید می‌شود.

تشخیص پروستاتیت حاد

  • معمولا پروستات بزرگ، سفت و دردناک برای تشخیص احتمالی و شروع به درمان کافی است (ماساژ پروستات برای پروستاتیت حاد باکتریایی انجام نمی‌شود).
  • به دلیل این که مقدار باکتری کمی در ادرار وجود دارد، پزشک آزمایش ادرار را انجام می‌دهد تا مقدار باکتری و نوع باکتری‌های عفونی را به واسطه کشت ادرار تشخیص ‌دهد.
  • اگر فرد علائمی داشته باشد که نشان دهنده گسترش پیدا کردن عفونت در خارج از پروستات باشد (مانند تب بالا، لرز، بند آمدن ادرار)، کشت خون و سایر آزمایشات خون تجویز خواهد شد.
  • اگر احتمال گسترش عفونت وجود داشته باشد، پزشک اغلب سونوگرافی انجام می‌دهد تا التهاب پروستات تشخیص دهد یا آن را رد کند. اگر سونوگرافی در دسترس نباشد، ممکن است پزشک CTاسکن یا MRIلگن انجام دهد.

تشخیص پروستاتیت مزمن


پروستاتیت مزمن را می‌توان به یکی از روش های زیر تشخیص داد

تست کلاسیک

آزمایش کلاسیک, تست شیشه ایMeares-Stamey است. در طی این آزمایش سه نمونه ادرار جداگانه گرفته و بررسی می‌شود. آخرین نمونه پس از ماساژ پروستات گرفته می‌شود.

آزمایش قبل از ماساژ و آزمایش پس از ماساژ(PPMT)

در این آزمایش، نمونه‌های ادرار قبل از ماساژ(pre-M) و پس از ماساژ پروستات (post-M) و برای آزمایش میکروسکوپی وکشت فرستاده می‌شوند. اگر هم باکتری و هم گلبول‌های سفید در نمونه  Post-Mباشد بیماری پروستات باکتریای مزمن برای فرد تشخیص داده می‌شود.

سيستوسکوپي

سيستوسکوپي روشي است که با استفاده از ابزاری شبیه لوله به نام سيستوسکوپ انجام مي‌شود، پزشک با استفاده از این دستگاه به داخل مثانه و مجرای ادرار نگاه مي‌کند. متخصص اورولوژي، سيستوسکوپ را از نوک آلت تناسلي به داخل مجرای ادراري وارد مي‌کند.پزشک می‌تواند سیتوسکوپی را در مطب, یک مرکز سرپایی یا یک بیمارستان انجام دهد. بیهوشی موضعی به بیمار تزریق می‌شود. در برخی موارد ممکن است بیمار نیاز به بیهوشی ناحیه‌ای یا بیهوشی عمومی داشته باشد.

درمان عفونت پروستات


پروستات

درمان با توجه به نوع عفونت و قابلیت ارگانیسم‌های عفونی به درمان ضد میکروبی به شرح زیر انجام می‌شود:

درمان التهاب پروستات حاد

آنتی بیوتیک‌ها

به احتمال زیاد بیماران حداقل به مدت یک هفته از داروهای تری متوپریم- سولفامتوکسازول(کوتریموکسازول-سپترا) فلوروکینولون (سیپروفلوکساسین سیپرو-سیپروXRپروکایین XRنوروفلوکساسین(نوروکسین)) استفاده می‌کنند و برای عوامل عفونی شایع (باکتری گرم منفی) دوره‌های طولانی‌تری دریافت می‌کنند. ممکن است عوامل عفونی نادر (ذکر شده در بالا) نیاز به داروهای ضد میکروبی دیگری داشته باشد. بهترین روش درمان, تعیین قابلیت ضد میکروبی عامل عفونی و استفاده از موثرترین نوع آنتی بیوتیک است.

متوقف شدن جریان ادرار

در صورتی که بیمار تب بالا یا علائم عفونت باکتریایی شدید داشته باشد ممکن است در بیمارستان بستری شود. در بیمارستان، برای بیماران آنتی بیوتیک‌هایی مانند سفالوسپورین یا آمپی سیلین(Principen)و آمینوگلیکوزید (جنتامایسین، آمیکاسین (آمیکین)) تجویز می‌شود. گاهی اوقات ممکن است بیمار نیاز به یک کاتتر (یک لوله کوچک که داخل مجرای ادرار قرار می‌گیرد) داشته باشند تا انسداد شدیدی که مانع جریان ادرار شده است از بین برود.

درمان ورم پروستات مزمن

تاثیر آنتی بیوتیک‌ها محدود است، زیرا اکثر آنتی بیوتیک‌ها تا وقتی که پروستات ملتهب نباشد نمی‌توانند در بافت آن نفوذ کنند.

داروها

احتمالا در ابتدا برای بیماران سولفامتوکسازول و تری متوپریم (DSباکتریم، سپترا DS)تجویز خواهد شد. آنتی بیوتیک‌های موثر دیگر عبارتند از: سایپروفلوکساسین(سیپرو)یا نورفلوکساسین (نوروکسین). اغلب بیماران به مدت ۶ هفته آنتی بیوتیک‌ مصرف می‌کنند؛ برخی از آنها ممکن است نیاز به مصرف دوره‌ی طولانی‌تری از آنتی بیوتیک‌ها داشته باشند.

  • اگر بیماری فرد برگشت کرده باشد یا نسبت به درمان مقاوم باشد، ممکن است پزشک با آنتی بیوتیک, ماساژ پروستات یا تخلیه(۲ یا ۳ بار در هفته) درمان را ادامه دهد.
  • مسدود کننده‌های آلفا (مثلا تامسولوسین[فلوماکس]یا ترازوسین ]هیترین[)گردنه و عضلات مثانه را آرام می‌کنند تا علائم دردناک ادرار کاهش پیدا کند.

جراحی

به احتمال زیاد پزشک شما جراحی را به عنوان آخرین راه حل انجام خواهد داد. او می‌تواند عمل جراحی  را روی مجرای ادرار انجام دهد، اما این تنها در صورتی کمک می‌کند که یک مشکل مشخص وجود داشته باشد که با این روش برطرف می‌شود. در برخی موارد خاص، ممکن است پزشک تصمیم بگیرد بخشی از غده پروستات یا تمام آنرا بردارد.

مراقبت های خانگی برای درمان عفونت پروستات


پروستات

 

برای کاهش درد ناشی از ورم التهاب پروستات در خانه توصیه می شود: کارهای زیر

  • داروهایی مانند استامینوفن (تیلنول)، ایبوپروفن(موترین) یا ناپروکسن(الو) به کاهش درد کمک می‌کند. اما این داروها فقط به طور موقت درد و ناراحتی را از بین می‌برند و فرد باید برای درمان توسط دکتر معاینه شود.
  • رفتن به حمام گرم (وان نیم تنه) یا نشستن روی بالش یا کوسن برای کاهش علائم موثر است
  • اجتناب از فعالیت‌های خاص (به عنوان مثال، اجتناب از دوچرخه سواری، اسب سواری، و یا فعالیت‌های دیگری که به کشاله ران فشار وارد می‌کند).
  • انزال به طور مرتب، باعث افزایش مایع پروستات می‌شود.

سوالات متداول


میزان بروز پروستاتیت بین مردان چقدر است؟

طبق برآوردی که انجام شده است حداقل ۴۰٪ از مردانی که به اورولوژیست مراجعه می‌کنند مشکل پروستاتیت دارند. مردان جوان هم ممکن است دچار بیماری پروستات شوند، اما BPH و سرطان پروستات بیشتر برای مردان مسن‌تر پیش می‌آید. به دلیل اینکه شدت پروستاتیت متفاوت است و محققان هم توجه زیادی به این موضوع نداشته‌اند، هیچ کس نمی‌داند که چند نفر از این بیماری رنج می‌برند، اما طبق آمار معمول بیش از ۵۰ درصد از همه مردان در یک مقطع زمانی از عمر خود دچار این بیماری می‌شوند.

آیا پروستاتیت ارتباطی با سرطان پروستات دارد؟

نه .پروستاتیت با سرطان پروستات ارتباطی ندارد . اگرچه پروستات ملتهب باعث می‌شود سطحPSA در خون افزایش پیدا کند، اما پروستات نشانه‌ی سرطان پروستات نیست و همچنین به این معنی نیست که فرد در آینده مبتلا به سرطان پروستات می‌شود.

آیا پروستاتیت واگیردار است؟

اگر در پروستات عفونت فعال دارید، در مایع منی هم ممکن وجود داشته باشد. اگر با فردی بدون کاندوم رابطه جنسی داشته باشید عفونت به آن فرد دیگر انتقال پیدا می‌کند. این امر لزوما باعث ایجاد علائم برای طرف مقابل نمی‌شود. با این وجود، این فرد ممکن است حامل مزمن این عفونت شود و در طول روابط جنسی متوالی بدون کاندوم این عفونت را به شما برگرداند.

آیا ممکن است پروستاتیت پس از درمان دوباره بازگردد؟

مردانی که یک بار دچار بیماری پروستاتیت شده‌اند ممکن است بازهم دچار این بیماری بشوند. مقدار کمی از باکتری‌هایی که با آنتی بیوتیک کشته نمی‌شوند ممکن است در پروستات به صورت پنهان باقی بمانند. هنگامی که شما مصرف آنتی بیوتیک را قطع می‌کنید، عفونت مجددا باز می‌گردد. اگر چنین اتفاقی بیافتد، ممکن است مجبور شوید برای یک مدت طولانی‌تر آنتی بیوتیک مصرف کنید تا از بروز عفونت بعدی جلوگیری کنید.

پروستاتیت چه عوارضی دارد؟

  • عفونت باکتریایی خون (باکتریمی)
  • التهاب لوله‌ای که به پشت بیضه متصل است(اپیدیدیمیت)
  • حفره پرشده در پروستات (ورم پروستات)
  • ناهنجاری‌های اسپرم و ناباروری، که با پروستاتیت مزمن رخ می‌دهد

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است”

 

Post Author: پایگاه اورولوژی (جراحی کلیه،مجاری ادراری و تناسلی)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like

سیستوسکوپی پروستات: بررسی مجرای ادراری برای درمان مشکلات پروستات

سیستوسکوپی به روشی گفته می‌شود که به پزشک اجازه می‌دهد

افزایش طول آلت تناسلی مردان : راه افزایش رضایت در زندگی زناشویی

سیستم تولید مثل مردان شامل آلت تناسلی، بیضه‌ها، کیسه منی
راههای پیشگیری از سنگ کلیه سنگ ساز رژیم غذایی و دارویی

راههای پیشگیری از سنگ کلیه سنگ ساز:رژیم غذایی و دارویی

اگر قبلاً سنگ کلیه  دفع کرده باشید، قطعاً درد آن